(Latn. Hirudo medicinalis), janë shushunja që pijnë gjakun (hematophagous). Nga ana zoologjike, janë krimba annelide (unazore), hermaphrodite (dyseksore), me 34 segmente.
Piavicat që pijnë gjakun kapen pas prehës së tyre dhe me gojën si venduzë që përbëhet prej gjashtë segmenteve, kryejnë thithjen e gjakut. Studimet tregojnë se, piavica lëshon edhe një farë lëngu anestezik me qëllim që veprimi dhe prania e saj, mos ndjehet prej prehës.
Piavicat realizojnë gjithashtu edhe lëshimin e një enzime antikoaguluese në rrymën e gjakut, enzimë kjo që quhet hirudini, me qëllim që gjaku të mos mpikset dhe të mos ntrashet dhe të thithet lehtë prej tyre. Gjithë këto veti të piavicave njihen nga mjekësia popullore dhe pranohen prej asaj shkencore, sidomos për rastet kur nevojitet largim i gjakut prej pjesëve apo gjymtyrëve të trupit.
Në Korçë, piavicat dikur janë përdorur gjërësisht për largimin e gjakut dhe lehtësimin e trupit. Në sokakët e qytetit tonë dëgjohej vazhdimisht, thirja, ‘Aj, pjavica, pjavica’ prej atyre që i njihnin dhe i mblidhnin këto dhe që i shisnin pastaj në popull. Shitja bëhej duke i ruajtur këto në shishe me ujët prej pellgut nga ishin marrë.
Lexoni gjithashtu / More Articles :
» KE8/2 - Mbi monedhën e dikurshme turke, të quajtur akçe ose asprë.
Akçe ishte njësia monetare më e vogël e perandorisë osmane, për disa shekuj. Monedha në fjalë ishte e vogël dhe prej argjendi. Ajo filloi të qarkullojë aty nga viti 1328, gjatë sundimit të sulltanit Orhani (1326-1359) dhe vazhdoi deri në fund të shek. 17-të.
» KE8/17 - Të dhëna mbi kulturën qytetare lidhur me higjenën e banimit, v. 1924 Korçë.
Rreth 90 vjet më parë, në qytetin tonë shohim se rekomandoheshin elementë mjaft interesantë të higjenës qytetare, si dhe kërkesa me vlerë, sidomos lidhur me mënyrën e jetesës dhe ambjentet e banimit. Më poshtë jepet një copëzë e tillë e botuar në kalendarin e vitit 1924.(Shënim: Me qënë se në tekstin origjinal gjuha...
Para disa kohësh, një qiparis i limontë mu tha.Unë, që këto punë i di fort mirë o miku im dhe që e di se edhe bima ka shpirt, paçka se Aristoteli dhe Platoni për njëzet vjet mes tyre, debatonin nëse bimët kanë apo jo shpirt, e pra unë që e di më mirë se ata dhe që jam i bindur që bima ka shpirt, vendosa ta shoh këtë...
Dikur (vitet ’30) kryhej me leje nga shteti. Administrata e financës së asaj kohe, bazuar mbi ligjet për pijet alkolike lëshonte edhe lejet për nxjerrjen e rakisë, duke evidentuar në të njëjtën kohë edhe zotëruesit e kazanëve të rakisë.