| Aforizma - Jorge Luis Borges |
Gjithmonë paradisin e kam imagjinuar si një lloj biblioteke.
*
Si paradisi ashtu dhe feri më duken si shume, qoftë per të shpërblyer qoftë për të ndëshkuar. Veprimet e njerëzve nuk meritojnë as njërën as tjetrën.
*
Një përkthim asnjëherë nuk është besnik ndaj origjinalit.
*
Të biesh në dashuri, do të thotë të ndërtosh një lloj besimi ndaj një perëndie që një ditë, do të bjerë.
*
Asgjë nuk është ndërtuar mbi gur, të gjitha janë ndërtuar mbi rërë, por ne duhet të ndërtojmë, sikur ndërtojmë mbi gur.
*
Çapitem aq ngadalë, njësoj si dhe ai, që vjen së largu dhe që nuk pret, që të arrijë kurkund.
*
Të pranosh të panjohurat, do të thotë që, të gjitha gjërat të jenë të mundëshme, edhe Zoti edhe Trinia e Shënjtë. Bota që jetojmë është aq e çuditshme sa gjthçka mund të ndodhë dhe mund të mos ndodhë. Duke pranuar të pa njohurën, i jap mundësi vetes të jetoj në një botë më të madhe, më fantastike, në një lloj bote misterioze. Dhe kjo gjë, më bën që të jem më tolerant.
*
Kur vjen fundi, njeriu nuk ka më fantazi dhe imagjinatë, ka vetëm fjalë, fjalë.
|
| KE1/48 - Piavicat |
(Latn. Hirudo medicinalis), janë shushunja që pijnë gjakun (hematophagous). Nga ana zoologjike, janë krimba annelide (unazore), hermaphrodite (dyseksore), me 34 segmente.
Piavicat që pijnë gjakun kapen pas prehës së tyre dhe me gojën si venduzë që përbëhet prej gjashtë segmenteve, kryejnë thithjen e gjakut. Studimet tregojnë se, piavica lëshon edhe një farë lëngu anestezik me qëllim që veprimi dhe prania e saj, mos ndjehet prej prehës.
|
Lënia për një çast pezull dhe mosmarrja e vendimit, për një çështje të dhënë, është e lodhëshme dhe shqetësuese por kjo gjë, është njëkohësisht edhe burim dhe mundësi, për të vepruar me mënçuri.
*
Padrejtësinë e urrejnë edhe vetë të padrejtët.
*
Akoma edhe një qime, edhe ajo ka hijen e vet.
*
Ai që mbrohet edhe atëhere kur është i mbrojtur, nuk rrezikohet lehtë.
*
Lënia e një emri të mirë, është edhe ajo një pasuri më vete, që u lihet trashëgimtarëve.
*
Përbuzja më e madhe për dikë, është ta quash mosmirënjohës apo, bukëshkelur.
*
Një tru i fortë, nuk nguron të marrë vendime.
*
Është e trishtueshme, të ta kthejnë me të keqe, atë ç'ka ti ua dhurove me kënaqësi.
*
Dështimi që na le mbresa më tepër, është dështimi i parë.
*
Gjatë një gjyqi, gjykatësi gjykon si proçesin ashtu edhe veten e vet.
*
Pasi kanë zgjedhur rrugën mirë, akoma edhe të verbërit, ecin të sigurtë.
*
Gënjeshtra që thuhet për një qëllim të mirë, është dhe ajo një veprim i drejtë.
*
Fundi i një të varfëri është atëhere kur ai, imiton të pasurin.
*
Kur ngul këmbë tek padrejtësitë, krijon padrejtësi të tjera.
Nxjerrë prej: Sententiae, Publili Syri, shek 1-rë, para Kr.
| Share |
Copyright © 2011 Ilia V. Ballauri
All Rights Reserved.