Vargje nga: Yehuda Halevi (1074 – 1141), njëri prej poetëve më të mëdhenj të këtij populli, i lindur në Toledo.
Lotët e mi
Ofra, i lan dhe i shpëlan teshat e saj,
tek ujët e lotëve të mi dhe pastaj,
që të thahen ato i nder,
tek dielli që bukuria e saj nxjerr.
Jo! Nuk ka nevojë ajo për lumë, a krua,
ka sytë e mi, më ka mua,
dhe me bukurinë e vet,
asaj s’ka ç’i duhet dielli dhe rrezet që ai qet.
Thinja
Një ditë,
vura re në kokë, një fije të thinjur, të ndritur,
e shkula shpejt, duke nënqeshur i mërzitur,
por ajo më tha:
“Qesh, qesh dhe sillu kështu keq, me mua ti tani,
por së shpejti,
do të shohësh sesi do të qeshin me ty, vëllezërit e mi.”
Pasqyra
Tek sytë e mi shikonte, gjith zjarr i dashuruar,
duart në qafë ja kisha hedhur, ishim përqafuar,
dhe,
në pasqyrim, brenda syve të mi,
ai gjente, shëmbëlltyrën e tij.
Pastaj,
tek sytë e mij të zinj, buzët fort i puthiti,
fort, me një afsh të ndezur, që prej shpirtit e qiti.
Mashtruesi!
Nuk puthi sytë e mij të zinj, jo!
Puthi pamjen, që reflektonin ato.
Shqipëroi: Ilia V. Ballauri
Lexoni gjithashtu / More Articles :
» BK/SHJT - Folklor - Th. Mitko: Djalli dhe i biri
Djalli me të birin ishin duke udhëtuar nëpër botë. Në rrugë e sipër kalojnë pranë një fshati i cili dukej se ndodhej në ditë të gëzuara. Dëgjoheshin nga larg këngë, kërcime, vallëzime e gëzime. Duke parë këtë gjëndje, djalli i tha të birit, - Leri mos i ngacmo, leri të gëzohen-. I biri i djallit u përgjegj, - Dakord,...
» Histori - Të gjitha zhduken... në humnerën e harresës
Marcus Aurelius“ … Dije se edhe një sërë fjalësh që dikur ishin tepër të përdorura, që njerëzit i flisnin përditë, sot shohim që janë vjetëruar dhe përdoren gjithmonë e më pak, madje do të vijë një kohë dhe ato do të zhdukem. E njëjta gjë ndodh edhe me emrat e njërëzve të dëgjuar që ishin dikur, emrat e burrave...
Skica e mëposhtme i dedikohet S.T.I. dhe neteve me aromë bliri të Korçës, në qershor, sidomos atyre, të shumë e shumë viteve më parë.Sytë plot rrudha të plakës që shkëlqenin prej ngazëllimit u mbushën me lot teksa këndonte me zë të ulët, këngën e njohur gjermane “Unter dem Linden” me muzikë të Shubertit. Me shaminë e...
» KE10/13 - Mbi një testament të vitit 1693 të shkruajtur në formë poetiko - filozofike në Voskopojë
Duke lexuar këto rreshta të shkruara mbi 300 vjet më parë, me të cilat hapet një testament i vitit 1693, që gjendet në Kodikun e Shën Prodhromit të Voskopojës, (kopjuar prej I. Martinianit, para vitit 1939), çdokush mud të habitet. Rreshtat e mëposhtme shumë mirë mund të përngjasohen me ato të traktateve të ngritura të asaj...
… Dhe kështu, foshnja-Jezu qëndroi,në gjunjë të nënës së dashur Mari,çdo lule ngriti kokën, Zotin vështroi,çdo yll, uli sytë dhe pa në tokë, Perëndinë-Njeri …G. K. Chesterton(1874-1936)*“Pemët filluan të pëshpërisnin, ndërsa era filloi të pështjellohet,dhe atë mëngjes të egër të marsit, dëgjova, sesi shpirti...