| Aforizma të eruditëve grekë dhe romakë: Për bukurinë. |
Bukuria është dhuratë e Zotit. Aristoteli
*
Bukuria individuale i hap rrugën njeriut, më tepër sesa një rekomandim.
Aristoteli
*
Sigurisht që bukuria është një dhuratë e mirë e Zotit, por duket se vetë Zoti mendoi se kjo, bukuria pra, nuk është ndonjë e mirë e madhe, përderisa ai e dha atë edhe tek njerëz të liq.
Shën Agustini
*
Në çastin që një vajzë fillon e nuk ka më ndrojtje dhe nuk skuqet më, atëhere ajo ka humbur pjesën më tërheqëse dhe më fuqiplotë të bukurisë së vet.
Grigori i 1-rë, shek 6-të
*
Të lutem o Zot, më bëj të bukur përbrenda.
Sokrati
*
Bukuria e stilit, e harmonisë, e hijeshisë dhe e një ritmi të mirë, varen nga thjeshtësia.
Platoni
*
Njësoj si mund të gabojë një mëndje kur ajo gjykon nën veprimin e pijes së verës, ose një sy, kur ai sheh në errësirë, ashtu mund të gabojë edhe një shpirt, kur ai është i dehur prej një bukurie.
Ovidi
*
Njoh dikë që kur pa një grua me një bukuri goditse, ju lut Krijuesit për të. Duket pra se pamja e saj e ndriçoi atë burrë, që t'i drejtohej Zotit me përdëllim.
Shën Joan Klimakus, shek. 7-të
*
Ç'ka është e bukur është e mirë dhe, kush është i mirë, shpejt do të konsiderohet edhe si i bukur.
Safo
*
Asgjë e bukur nuk është e bukur, po qe se shikohet nga të gjitha këndvështrimet. Horaci
*
Kur në mesnatë kandili shuhet, të gjitha gratë, kanë një bukuri që s’thuhet.
Plutarku
|
Fausto Melotti (1901 - 1986), skulptor i madh italian, i shekullit të 20-të, njëri prej përfaqësuesve më të mëdhenj të artit modern në Itali, u bë i njohur në vëndin e vet në një moshë relativisht të madhe, pasi ai kish mbushur të pesëdhjetat, madje vlerësimi i plotë për të u bë në vitet, ‘70, ‘80.
Ndërkaq ai ishte edhe një shkrimtar tepër i thellë dhe interesant. Nuk shkrojti shumë dhe vepra e tij letrare, matet me gishtat e dorës. Përveç “Minotauri i trishtuar”, ai shkroi dhe dy vëllime me copëza, mendime, skicëza, aforizma, vrojtime nga jeta e përditshme, komente, të vërteta praktike, etj, etj, të titulluara “Linee” (bot. 1974, 1978), prej të cilave unë kam sjellë këtu copëzën e mëposhtme:
Klithmat joshëse e tinzare, të "njeriut të minjve".
Deri aty para pak vitesh, në Milano, sillej vërdallë nëpër shtëpitë e qytetit, i quajturi “njeriu i minjve”. Ai kish vetinë që lëshonte kanaleve, disa klithma tërheqëse e tinzare ndaj të cilave minjtë reagonin të kënaqur dhe të joshur duke e ndjekur atë nga pas. Ai i kapte kështu ata në gracka të mëdhaja dhe pastaj i mbytte.
Diktatorët pra njësoj, kanë këtë lloj joshjeje, këtë lloj force tërheqëse, tragjike.
Shqipëroi: Ilia V. Ballauri
| Share |
Copyright © 2011 Ilia V. Ballauri
All Rights Reserved.