| Aforizma - Jorge Luis Borges |
Gjithmonë paradisin e kam imagjinuar si një lloj biblioteke.
*
Si paradisi ashtu dhe feri më duken si shume, qoftë per të shpërblyer qoftë për të ndëshkuar. Veprimet e njerëzve nuk meritojnë as njërën as tjetrën.
*
Një përkthim asnjëherë nuk është besnik ndaj origjinalit.
*
Të biesh në dashuri, do të thotë të ndërtosh një lloj besimi ndaj një perëndie që një ditë, do të bjerë.
*
Asgjë nuk është ndërtuar mbi gur, të gjitha janë ndërtuar mbi rërë, por ne duhet të ndërtojmë, sikur ndërtojmë mbi gur.
*
Çapitem aq ngadalë, njësoj si dhe ai, që vjen së largu dhe që nuk pret, që të arrijë kurkund.
*
Të pranosh të panjohurat, do të thotë që, të gjitha gjërat të jenë të mundëshme, edhe Zoti edhe Trinia e Shënjtë. Bota që jetojmë është aq e çuditshme sa gjthçka mund të ndodhë dhe mund të mos ndodhë. Duke pranuar të pa njohurën, i jap mundësi vetes të jetoj në një botë më të madhe, më fantastike, në një lloj bote misterioze. Dhe kjo gjë, më bën që të jem më tolerant.
*
Kur vjen fundi, njeriu nuk ka më fantazi dhe imagjinatë, ka vetëm fjalë, fjalë.
|
Fausto Melotti (1901 - 1986), skulptor i madh italian, i shekullit të 20-të, njëri prej përfaqësuesve më të mëdhenj të artit modern në Itali, u bë i njohur në vëndin e vet në një moshë relativisht të madhe, pasi ai kish mbushur të pesëdhjetat, madje vlerësimi i plotë për të u bë në vitet, ‘70, ‘80.
Ndërkaq ai ishte edhe një shkrimtar tepër i thellë dhe interesant. Nuk shkrojti shumë dhe vepra e tij letrare, matet me gishtat e dorës. Përveç “Minotauri i trishtuar”, ai shkroi dhe dy vëllime me copëza, mendime, skicëza, aforizma, vrojtime nga jeta e përditshme, komente, të vërteta praktike, etj, etj, të titulluara “Linee” (bot. 1974, 1978), prej të cilave unë kam sjellë këtu copëzën e mëposhtme:
Klithmat joshëse e tinzare, të "njeriut të minjve".
Deri aty para pak vitesh, në Milano, sillej vërdallë nëpër shtëpitë e qytetit, i quajturi “njeriu i minjve”. Ai kish vetinë që lëshonte kanaleve, disa klithma tërheqëse e tinzare ndaj të cilave minjtë reagonin të kënaqur dhe të joshur duke e ndjekur atë nga pas. Ai i kapte kështu ata në gracka të mëdhaja dhe pastaj i mbytte.
Diktatorët pra njësoj, kanë këtë lloj joshjeje, këtë lloj force tërheqëse, tragjike.
Shqipëroi: Ilia V. Ballauri
| Share |
Copyright © 2011 Ilia V. Ballauri
All Rights Reserved.