1. Distanca e fshatrave për rreth, nga Guri i Capit 2. Kajsia (Prunus armenica. L) në qarkun e Korçës, në mes të shek. 20-të. 3. Emigrantë nga Qyteza që ndodheshin në Chicago Illinois, (Sh.B.A.) në Maj të vitit 1919. 4. Këneta e Maliqit. Një përshkrim i mesit të shek të 19-të. 5. Biletat e kinemasë, në vitet ’60, 70’. 6. Një gravurë tepër e hershme e Korçës, e vitit 1767, e skicuar në Vjenë. 7. Dëbora në qarkun Korçë. 8. Nga historiku i tregut në Korçë. 9. Distancat e disa fshatrave të rrethit të Kolonjës nga Erseka. 10. Niko E. Çipi dhe libri i parë i shkruajtur ndonjëherë për tregtinë në shqip. 11. Administratorët e sanxhakut të Korçës, më 1911. 12. Flora e Korçës në dy vepra. 13. Ali Patrona nga fshati Hostec i Mokrës. 14. Shpella e Shën Marenës. 15. Lartësia mbi nivelin detit, brenda qytetit të Korçës sipas linjave nga veriu në jugë dhe nga lindja në perëndim. 16. Petanik me fasule. 17. Drutë e dimrit në Korçë. 18. Fotografët e Korçës, në dhjetëvjeçarin e parë të shekullit të 20-të, (1900 – 1910) 19. Punimi me gjilpërë, në familjet korçare. 20. Tataçi (Taqo ?), personazh i jetës së qytetit të Korçës që ka jetuar deri aty nga vitet, ‘80. 21. Postë -Telegrafi [PT] i Korçës, më 1871. Një përshkrim i atyre viteve.
(Latn. Hirudo medicinalis), janë shushunja që pijnë gjakun (hematophagous). Nga ana zoologjike, janë krimba annelide (unazore), hermaphrodite (dyseksore), me 34 segmente.
Piavicat që pijnë gjakun kapen pas prehës së tyre dhe me gojën si venduzë që përbëhet prej gjashtë segmenteve, kryejnë thithjen e gjakut. Studimet tregojnë se, piavica lëshon edhe një farë lëngu anestezik me qëllim që veprimi dhe prania e saj, mos ndjehet prej prehës.
Piavicat realizojnë gjithashtu edhe lëshimin e një enzime antikoaguluese në rrymën e gjakut, enzimë kjo që quhet hirudini, me qëllim që gjaku të mos mpikset dhe të mos ntrashet dhe të thithet lehtë prej tyre. Gjithë këto veti të piavicave njihen nga mjekësia popullore dhe pranohen prej asaj shkencore, sidomos për rastet kur nevojitet largim i gjakut prej pjesëve apo gjymtyrëve të trupit.
Në Korçë, piavicat dikur janë përdorur gjërësisht për largimin e gjakut dhe lehtësimin e trupit. Në sokakët e qytetit tonë dëgjohej vazhdimisht, thirja, ‘Aj, pjavica, pjavica’ prej atyre që i njihnin dhe i mblidhnin këto dhe që i shisnin pastaj në popull. Shitja bëhej duke i ruajtur këto në shishe me ujët prej pellgut nga ishin marrë.
Lexoni gjithashtu / More Articles :
» KE2/30 - Gora dhe Mokra, një përshkrim i bërë para vitit 1830
Gora dhe Mokra, në veri kufizohen me Ohrin, në jugë me lumin e Devollit i cili i ndan këto krahina prej Oparit. Në lindje kufizohen me Korçën, dhe në perëndim me zonën e Elbasanit. Vëndi është malor dhe i frikshëm, nga ku me sa duket ka marrë edhe emrin, Gorë që sllavisht do të thotë mal. Ujrat e kësaj zone derdhen gjysmat...
Shumë është folur dhe shkrojtur për aktivitetn tregtar të voskopojarëve. Zakonisht përmenden tregtarë të mëdhenj, të suksesshëm dhe për ta përshkruhet se ç’përmasa kapitalesh arritën të venë duke sjellë këtu si shëmbull të padiskutuar shpesh, familjen e Sinave.Flitet dhe shkruhet gjithashtu, se ata punonin anë e kënd...
» KE12/1 - Histori: Kloni i kufirit, në kohën e rregjimit komunist.
Çka më poshtë përshkruaj, mora shkas (I.V.B.) nga një foto, në fb-un, aq të dashur për korçarët, w.w.w.fb: Këtu mbledhim, material per Korçën, … . Fotoja në fjalë e vendosur aty më dt. 14.6. 2013, jep një pamje nga puna e dikurshme e grave të fshatit në të ashtuquajturin dikur, brez të butë të klonit të kufirit,...
» BK/SHJT - Pazari i dikurshëm i plaçkave në Korçë.
“Pazari i plaçkave”Skicë.Ka qënë dikur, në vitet ’40, ’50, dhe ’60, një pazar tepër i veçantë në Korçë (që ndofta mund të ketë qënë edhe gjetkë) që thirrej a quhej, prej popullit ashtu thjesht, “Pazari i plaçkave” dhe që zhvillohej ditën e shtunë.Ky pazar që shtrohej rrugicave të pazarit të vjetër të...