Meqënëse vajguri dikur ishte një lëndë e konsumit të përditshëm, mbasi përdorej për ndriçim, kuptohet se edhe tregu duhej të furnizohej thuajse çdo ditë me këtë mall, i cili, ndryshe nga mallrat e tjera ishte njëkohësiht edhe i rrezikshëm, pra lëndë djegëse dhe plasëse. Për këtë arsye, dikur Korça pati një depo të veçantë për vendosjen e vajgurit, ja një përshkrim për të i vitit 1901.
… Kjo ndërtesë u bë nga Beledija (trq. Bashkia) me ndihmën e tregëtarëve më 1893. Më parë nuku kishim një të tillë Depozito për të mbajtur vajgurë dhe gjithnjë, tregu ish në rrezik. Ndërtesa u bë shumë e bukur me mure të shëndoshë dhe është më të djathtë të rrugës kur shkojmë nga varret e myslimanëve për në kafenenë e G.Godes. Sot çdo tregëtar vajguri, që sjell së jashtmi duhet ta lerë këtë në Depozitë dhe nga andej të marrë sa kasa i duhen për të shitur (me sa duket, në atë kohë, vajguri ndoshta amballazhohej në enë që futeshin në kasa, arka ?). Gjithë ata që mbajnë vajguri aty [në Depozitë] janë të detyruar të paguajnë një farë pagese të vogël. Këto të holla i merr Beledija. Por kjo gjë siguroj tregun mbasi sa herë që ngjiste [të binte] zjarr në treg, dëmi më i madh vinte nga ato dyqane që mbanin vajguri më shumë. …
Lexoni gjithashtu / More Articles :
» MZ - Aforizmë: Nektar Tërpo - Voskopojari
Vjedhës është edhe ai, që gjykon pa të drejtë, falë dhuratave që merr.
» KE5/22 - Pëllumbat dekorativë në qëndër të Korçës, gjatë viteve, 1957 - 1964.
Dikur në qëndër të qytetit, përpara katedrales së sotme, aty ku është monumenti i “Ushtarit të panjohur”, përpara godinës së njohur si, ish komiteti i vjetër i partisë, ashtu si ka sot edhe në një sërë qytetesh të njohura të botës, kish pëllumba në një masë të madhe, të cilët rriteshin aty për t’i dhënë...
» BK/SHJT - "Na jep të kafshojmë një herë"
Në përgjithësi, gjithmonë fëmijët kanë dashur të hanë, disa herë më tepër se zakonisht, gjatë ditës. Përveç nevojës biologjike, të ngrënit për ta, shpesh bëhet edhe një lloj kënaqësie, apo argëtimi, apo psikozë më vete. Gjithmonë fëmijët me vënd e pa vënd, me kohë e pa kohë, kanë kërkuar të hanë. Kjo...
» BK/SHJT - Buka e dheut. Skicë
Para disa kohësh, një qiparis i limontë mu tha.Unë, që këto punë i di fort mirë o miku im dhe që e di se edhe bima ka shpirt, paçka se Aristoteli dhe Platoni për njëzet vjet mes tyre, debatonin nëse bimët kanë apo jo shpirt, e pra unë që e di më mirë se ata dhe që jam i bindur që bima ka shpirt, vendosa ta shoh këtë...
» KE6/3 - Mbi jetimoren e Korçës
Një përshkrim i vitit 1923. (paraqitur këtu sipas arkaizmave të gjuhës së asaj kohe)“Kjo është një godinë ku rinë djem e vajza të pa-prindërshmë, të cilëvet, fati ose rrjedhja e ngjarjeve [të viteve] 1912 -1920 i ka lënë udhëvet. Këta fëmijë të mbledhur nga an’ e Bashkisë, janë vënë më një shtëpi në Famuli...
| Share |
