MZ - Aforizmë: Meneandri

Në një kompleks koral të një pjese teatrale, nuk këndojnë që të gjithë, por dy a tre.
Të tjerët, të përzierë atje, qëndrojnë të ngulur në kor vetëm për numër.
Në jetë pra, rrojnë vetëm të gjallët e vërtetë.

 

Meneandri,
sipas Stobeut, tek Antologjia, 121, 11
Shek. IV para Kr.




Zgjodhi dhe Shqipëroi: Ilia V. Ballauri



Getulikos, është një poet krejt і pa njohur dhe plot pika të errëta. Mund të ketë jetuar në shek. I-rë pas lindjes së Kr. pra në kapërxim të mijëvjeçarëve. Prej studiuesve mendohet se ai mund të jetë latini, Gaio Kornelius Lentulio Getulikos, që u ekzekutua më 39 pas lindjes së Kr. si kundërshtar і Kaligulës, perandorit romak.
Ka shkrojtur mjaft poezi të bukura prej të cilave sot njhen vetëm 9 dhe prej tyre, vetëm një erotike.

Ty, Zonj’ rëndë e ëmbëlsisë,

Ty, Zonj’ rëndë e ëmbëlsisë,
E shkumës’ bardh, e dashurisë,
Ty perëndi e dallgësisë,
Kurbane të dërgoj.
Kurbane të dërgoj pa masë,
Veç val e Jonit bëj t’і shkasë,
Asaj përsipër, t’і shtrihet, t’і vujasë,
Pa un’ gjithçka, altareve flijoj.
Bëj ti, që Idolea, t’më pushtojë,
Në gjoks, në shpirt, t’më përvëlojë,
Jo nuk duroj, sa t’më mbarojë,
Të lutem hyjni bëj.
Të lutem ndritmë, më ndihmo,
Tek mua e shty, mos më harro,
Shtye si shtyn, velat puhia,
Të lutem qaji hallet e mia.
Të lutem perëndia ime, jak,
Zonj’ e të shtririt në jatak,
Ti perëndi e ngashërimit,
Ti mbretëreshë e psherëtimit.

Arkias, shpesh cilësohet me epitete të ndryshme si, makedoni, bizantini, mitilinasi gjë që errëson së tepërmi identitetin e tij. Mendohet se ka rrojtur në gjysmën e parë të shek. I-rë para Kr. (rreth viteve 118-61). Duhet të ketë lindur në Antiohea dhe del se në vitin 102 ndodhej në Romë. Për të ka shkrojtur edhe Ciceroni.
Arkias ka shkrojtur poezi epike dhe lirike dhe prej rreth 30 copëzave poetike të quajtura epigrama të tij që kanë shpëtuar, vetëm tre janë erotike. Ja njëra prej tyre.

Eros!

Eros! Vogëlush,
sulmomë!
Zbrazi shigjetat përmbi mua,
shkatërromë!
Mos ler, as edhe një,
për be,
Dhe kur me mua, të mbarosh,
e di se ç’ke!?
Shko tek një tjetër,
ta sulmosh,
Por sigurisht, ta dish,
më s’do t’luftosh,
Shigjetë më s’do t’kesh,
për të plagosur,
Mbasi tek shpirti im,
të gjitha і ke sosur.



Matrina

John William Godward, 1920: Matrina


 
Lexoni gjithashtu / More Articles :

» BK/LA - Muzika - Histori - Eno Koço, Kënga karakteristike korçare

Kënga karakteristike korçare.Ky libër me 72 faqe + dokumenta, shënime muzikore, partitura, tekste, afishe koncertesh, çfaqjesh etj. flet për: Muzikën në Korçë gjatë shekujve të 19-të, dhe të 20-të,Thoma Nassin (1892 - 1964) dhe bandën Vatra,Këngën karakteristike korçare,Këngët e Th. Nassit dhe kënga karakteristike korçare,...

» MZ - Poezia: K. Kavafi, "Qirinjtë"

Konstandin Kavafi, lindi dhe vdiq në të njëjtin qytet, në Aleksandri të Egjiptit (1863 – 1933). Lindi dhe vdiq në të njëjtën ditë më 29 prill. Ishte fëmija i nëntë i Petro Kavafit, tregëtarit të madh të pambukut, në Egjipt i cili origjinonte në thellësi prej një familjeje të vjetër greke bizantine nga Kostandinopoja....

» BK/N - Biologji - Poezi : Vargje kushtuar një fare.

Fara! Ky pra ish qëllimi i gjethes, për të rrënja punoi,Ky pra ish qëllimi i lulëzimit, për të lulja flërtoi,Kjo farëzë pra, është fruti i fundmë, jeta vetë,Kjo bucelëzë e çuditshme e forcës, enigmë përjetë!Për të rrënja thithi, për të burbuqi çeli dlirë,Botë, brenda botës, brenda botës, përfshirë.Kjo pra është...

» MZ - Filozofia e lashtë kineze: Për të varfërit edhe era bën dallim vepron e sillet e pamëshirshme.

 Dikur në Korçë kam dëgjuar një të vërtetë, sesi shumë kohë më parë, një i varfër, i pa ngrënë, tek endej rrugëve, veç të tjerash edhe prej erës së marrë i rrahur dhe i munduar, të ketë thënë:“Fry moj erë fry! Shpirtin e një fukaraj do të marrësh!”Thuhet gjithashtu se në anën tjetër të qytetit tonë, një i...

» MZ - Poezia: Johann Wolfgang Goethe

 Një lule që bie, e njofton kopshtarin se tashmë, ajo ka lidhur frut.  - J.W. GëteAh! - Sikur më ka marrë trajtë më të mbushur, më të zbukuruar, gusha, -më tha një ditë e dashura ime, e befasuar, teksa e putha.- Vogëlushe, e mira ime! – i thashë duke i kujtuar,dora e Venusit të ka lulëzuar,duke të njoftuar,se ah!Trupi yt i...

Share